Założenia i cele wdrażanej obecnie reformy edukacji

Reforma edukacji narodowej przygotowana przez MEN wprowadza nowy system szkolny, obejmuje także wiele zagadnień związanych ze strukturą przyszłego systemu oświaty, programami oraz zakresu odpowiedzialności organów administracji publicznej za funkcjonowanie poszczególnych szkół, placówek, poradni, ośrodków itp. Istotnym warunkiem jej powodzenia jest „kondycja zawodowa nauczycieli”. Równocześnie ze zmianami systemu edukacji wprowadzane są zmiany statusu nauczyciela.

Reforma ma charakter kompleksowy i obejmuje strukturę systemu edukacji, programy nauczania, system oceniania, system finansowania i status zawodowy nauczycieli. Ostatecznym celem reformy ma być decentralizacja zarządzania oświatą (zarówno w sferze dydaktycznej, programowej jak i finansowej), poprawa statusu nauczycieli, aktywizacja nauczycieli i uczniów, przygotowania młodzieży do spełniania obowiązków zawodowych, rodzinnych i obywatelskich w Polsce po transformacji ustrojowej i gospodarczej. (Reforma Edukacji- Projekt MEN, 1999, s. 9).

Nowa struktura systemu edukacji rozpoczyna się w przedszkolu, a kończy na doktoracie, przy czym szczególną uwagę zwraca się na potrzebę ustawicznego kształcenia obywateli, dążenia do samodoskonalenia się i osiągania nowych kwalifikacji nawet po zakończeniu kształcenia. W Polsce kształcenie będzie przebiegało na trzech etapach: szkolnym, dzielącym się na naukę w szkole podstawowej, gimnazjum i liceum, i akademickim, obejmującym licencjat, magisterium i doktorat. Przedszkole, tak jak przed reformą, kończyłoby się rocznym przygotowaniem do nauki w szkole podstawowej, które byłoby nieobowiązkowe. Szkoła podstawowa obowiązkowa, trwałaby sześć lat, obejmując dzieci od 7 do 13 roku. Nauczanie w szkole podstawowej byłoby nastawione na ogólny rozwój dziecka. Autorzy reformy podzielili szkołę podstawową na dwa cykle dydaktyczne: nauczanie zintegrowane w klasach od I do III i nauczanie w blokach tematycznych w klasach od IV do VI, przy czym pozostawione zostały tradycyjne przedmioty, takie jak matematyka czy fizyka. Szczególną liczbę godzin lekcyjnych z poszczególnych przedmiotów będzie ustalała szkoła, mająca 20% wszystkich godzin lekcyjnych do swojej dyspozycji. Cały proces nauczania w szkole podstawowej byłby prowadzony w ścisłej współpracy z rodzicami.

Reforma systemu edukacji weszła w życie z dniem 1 września 1999 roku. W dniu 8 stycznia 1999 roku Sejm zatwierdził uchwałę „ Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, w zakresie dotyczącym:

1.

–       tworzenia i funkcjonowania sześcioletnich szkół podstawowych i gimnazjów, w tym z oddziałami integracyjnymi, szkół specjalnych, sportowych oraz mistrzostwa sportowego, wchodzą w życie z dniem 1 września 1999 roku,

–       tworzenia i funkcjonowania szkół ponadgimnazjalnych, w tym z oddziałami integracyjnymi, wchodzą w życie z dniem 1 września 2002 roku,

–       obowiązku szkolnego realizowanego w szkołach, wchodzą w życie z dniem 1 września 1999 roku.

2. Sprawdzian przeprowadza się na zakończenie nauki sześcioletniej w szkole podstawowej od 2002 roku.

Artykuł 4 tej ustawy brzmi:

–         Z dniem 1 września 1999 roku uczniowie klas I – VI dotychczasowych szkół podstawowych stają się uczniami odpowiednich klas sześcioletniej szkoły.

–         Z dniem 1 września 1999 roku uczniowie, którzy ukończyli klasę szóstą oraz uczniowie klasy siódmej stają się uczniami I klasy gimnazjum.

–         Świadectwo ukończenia klasy szóstej w roku szkolny 1998/ 1999 jest równoznaczne ze świadectwem ukończenia szkoły podstawowej.

Reforma systemu edukacji wprowadza nowe rodzaje szkół:

  • Sześcioletnią szkołę podstawową.
  • Trzyletnie gimnazjum.
  • Trzyletnie liceum profilowane.
  • Dwuletnią szkołę zawodową.
  • Dwuletnie liceum uzupełniające po szkole zawodowej.
  • Szkoły policealne.
  • Szkoły artystyczne I i II stopnia.

Wprowadzenie nowego ustroju szkolnego to nie główny cel reformy, lecz droga do dosięgnięcia jej głównych celów:

–         podniesienia poziomu edukacji społeczeństwa przez upowszechnienie szkolnictwa średniego i wyższego,

–         wyrównanie szans edukacyjnych,

–         sprzyjania poprawie jakości edukacji, rozumianej jako integralny proces wychowania i kształcenia,

–         upowszechniania systemu zewnętrznej oceny kompetencji, wiedzy i umiejętności uczniów,

–         unowocześnienia szkolnictwa specjalnego i integracyjnego, kształcenia na odległość i integracyjnego,

–         wprowadzenia nowych podstaw i programów nauczania,

–         podniesienia kwalifikacji pracowników pedagogicznych. (Reforma Edukacji- projekt MEN, 1999, s. 10).

Najważniejszym elementem obecnej reformy jest reforma programowa, czyli odejścia od zasady trzech razy Z (zakłuć, zdać, zapomnieć). Jest to możliwe dzięki nowym podstawom programowym. W podstawach tych mniej miejsca zajmują encyklopedyczne wiadomości, nacisk kładzie się na to, aby uczniowi wszystko łączyło się w logiczną całość, a zdobyta w szkole wiedza przydawała się na co dzień. Umożliwia to nowy sposób nauczania. Przez trzy pierwsze lata nauki kształcenie jest zintegrowane, tzn. bez podziału na przedmioty, dopiero później pojawia się podział na przedmioty, z których część tworzy bloki tematyczne – humanistyczne i przyrodnicze. Nowej organizacji zajęć szkolnych towarzyszy zmiana relacji między uczniem a nauczycielem. Nauczyciel mając mniej uczniów w klasie i większą dowolność w prowadzeniu zajęć będzie mógł poświecić każdemu uczniowi więcej czasu i energii. Będzie mógł skoncentrować się na interesujących klasę zagadnieniach, a nie jak dotychczas „gonić program”.

W znowelizowanych podstawach programowych warto zwrócić uwagę na jeszcze jedną nowość, tzn. treści wychowawcze. Pojawiają się one w zapisach dotyczących poszczególnych przedmiotów, a także jako wyodrębnione ścieżki edukacyjne, takie jak, wychowanie do życia w rodzinie, czy wychowanie patriotyczne i obywatelskie.

            Reforma programowa stwarza pole do popisu dla dyrektorów szkół i rad pedagogicznych, które stały się bardziej autonomiczne, nauczyciele mogą układać własne, autorskie programy nauczania. W nowym planie nauczania do 20% godzin oddanych jest do dyspozycji dyrektorów. Godziny te mogą być wykorzystywane odpowiednio do potrzeb danej szkoły.

2 myśli w temacie “Założenia i cele wdrażanej obecnie reformy edukacji

  1. dodatkowa

    Najlepszy strona, ktory ostatnio odwiedzilam. Bardzo dziekuje za wszystkie notki, a za te w szczegolnosci. Zawarte w niej informacje sa dla mnie niezwykle wazne. Powodzenia w dalszym pisaniu.

Możliwość komentowania jest wyłączona.